مرده ام من مرا به خاک بسپارید          شما که اینچنین حریص در کاریدزمانه چو بادی گذشت از سر من          مرا مهربان رفیقان به یاد می اریدچه شد میان ما عهد های نابسته           ز باغتان گل نخواهم  چرا  خاریدبه خویش درآیید و فکرتی بکنید            نه کشت و کار بود اینکه  میکاریددریغ از زمانی که خاک بود و زمین          ز آسمان خدا تگرگ می باریداگر که دانه بود و به خاک می افتاد          چه سبز می شد و شکوفه می باریدزمین عزیز و کنون اگر خالی است          گناه من که مرده ام شما که بیکاریدبه سوی عشق شتابید و مهربانی و صدق          شما که جوانید هلا هجوم آریدنه عشق و امیدی، نه آرزوی سفرز پا فتاده غریبی شما خبر دارید؟نوشته شده توسط خداکرم غریبی در 19:16 |  لینک ثابت   • 

پر از مهربانی است آوای تو صدای دل انگیز زیبای تودهد بوی باران سخن گفتنت توگویی نسیمی است از نای تونگاهت چو دریا پر از رمز و راز لطیف است اما نگاه های توکلامت چه آرام چون جویبارچه شیرین تراود ز لب های توبه لب خنده هایت دهد بوی یاس نباشد شقایق به همتای توشوم شاد وقتی نگاهم کنی محبت تراود ز سیمای توچو مهتاب شب پاک ونرم و لطیف که باشد عبادت تماشای توشوم سبز چونان که بویم هوا هوایی که آید ز بالای توشود مست وسرخوش غریبی همیچو نوشد شرابی ز مینای تونوشته شده توسط خداکرم غریبی در 8:53 |  لینک ثابت   •